ver` sto – ten, (verstootte of verstiet, h. verstoten), van zich stoten, alle verdere omgang weigeren

verhinderen of onderbreken van een communicatiesessie of het vertragen van tijdkritische handelingen

vage rechtsterm, ter aanduiding van een vrij heterogene groep delicten uit het NL Wb.v.Strafrecht, en nog ruimer i.v.m. rechterlijke bevelen tot handhaving van de openbare orde uit het NL Wb.v.Strafvordering (art.540 vv.)

kielzogeffecten door gebouwen

storing, stoornis, desorganisatie, ontwrichting, verbreking

ver` sto – ren, (verstoorde, h. verstoord),

ver` stopt, bijvoeglijk naamwoord, dicht, geen doorgang latend: een verstopte pijp

collaps van de long na afsluiting van de toevoerende bronchi

Het verstoppen in pijpleidingen waardoor de vloeistofstroom wordt geblokkeerd.

ver` stop – pen, (verstopte,