benoemen
be` noe – men, (benoemde, h. benoemd),
be` noe – men, (benoemde, h. benoemd),
constante die in een programmeertaal, als absolute rekengrootheid, vergelijkingswaarde of vast uitvoergegeven wordt weergegeven. Al naar gelang er sprake is van een numerieke of alfanumerieke constante, spreekt men van numerieke of alfanumerieke literal
nodig hebben
een van de getallen gebruikt in een waarheidstabel
bullen, gereedschap, materiaal, spullen, uitrusting
be` no – digd, bijvoeglijk naamwoord, nodig
(Hebr.: Bin-j a m i n = zoon van de rechterhand), in de bijbel (O.T.) de jongste zoon van Jakob en Rachel
ziektetoestand waarbij paraproteïnen worden gevonden
geschiedenis, voormalig koninkrijk in het zuiden van het huidige Nigeria
essentiële hypertensie, welke gedurende jaren bestaat zonder ernstige klachten te geven