` ke – ten, («Latijn), de -woord, ketens, ketenen, ketting; boei; band; aaneensluitende reeks, 2, ` ke – ten, (keette, h. gekeet),

soort bedrijfskolom uit de agrarische sfeer

spoorwegtankwagen

pauk

goed hechtende afzetting, gevormd op oppervlakken door water dat oververzadigd is geworden ten opzichte van een of meer opgeloste stoffen, of is gedestabiliseerd door verlies van bijv. koolstofdioxide bij koken

ruimte waarin een met brandstof gestookte inrichting voor het opwekken van stoom of het verwarmen van thermische olie is opgesteld

ruimte waarin een met brandstof gestookte inrichting voor het opwekken van stoom of het verwarmen van thermische olie is opgesteld

overall

knoeiwerk, prulwerk

Handwerksman die ketels herstelt.