ont` zet – tend, I, bijvoeglijk naamwoord, verschrikkelijk: een ontzettend ongeluk ;, II, bijwoord, in hoge mate, zeer: zij zong ontzettend vals

ontsteld, verbaasd, verslagen, scheefgetrokken, verzakt

afzetten, ontslaan, deblokkeren, beroven, onteigenen, ontstellen, verschrikken

resectie of verwijdering van de zenuwverzorging uit een orgaan, bv. ter verlichting van pijn

ont` ze – nu – wen, (ontzenuwde, h. ontzenuwd), uitputten; krachteloos maken;, een argument ontzenuwen, aantonen dat het geen waarde heeft

afwijzing

ont` zeg – gen, (ontzei of ontzegde, h. ontzegd), weigeren: iem. de toegang ontzeggen ; afwijzend beschikken over: een eis ontzeggen ;, zich ontzeggen, afstand doen van (vooral van iets wat het leven veraangenaamt)

zand winnen als delfstof

ont` zag – lijk, bijvoeglijk naamwoord en bijwoord, groots; zeer groot

dienstprocedure wordt ontwricht door een andere dienst indien de tweede dienst dienstprimitieven van de eerste dienst oplevert, die niet voor gebruik voor de procedure van de eerste dienst zijn bestemd