` oos – ters, bijvoeglijk naamwoord, van, uit, betreffende oostelijke streken;, de Oosterse Kerk, kerken die ontstaan zijn in het oostelijk deel van het Romeinse Rijk of van daaruit gemissioneerd zijn (al dan niet met Rome verbonden);, oosterse tapijten, afkomstig uit Voor-Azië;, oosterse vreemdeling, vreemde oosterling (zie bij oosterling )