alg.:het zo volledig mogelijk en systematisch bijeenbrengen van het recht of van een bepaalde rechtsstof in één wetboek…In het volkenrecht, waar er geen centrale normgever is, geschiedt codificatie in de vorm van collectieve verdragen, die bepaalde onderwerpen regelen; o.m.de Haagse conventies betreffende oorlogs-en neutra(1899,1907),Geneefse zeerechtverdragen(1958)en de Weense Conventie over het verdragsrecht(1969).Ook in EG-verband bestaat er codificatie. Zie daartoe ‘ constitutieve codificatie’ en ‘ informatieve codificatie’