methode van onderzoek aan chromosomen met toepassing van fluorescentie (zijnde het uitstralen, door bep. stoffen, van een bepaald soort licht na bestraling) en kleuring met (een) Giemsa-kleurstof (fen)(zijnde methyleenszuur, methyleenbauw, methyleenviolet en eosine) en aldus genaamd naar de Berlijnse apotheker Giemsa, ca.1910